Gaziantep’te uzun yıllar sendikacılık yapan ve işçi eylemleri konusunda tecrübeli bir isim olan Nihat Bencan, DETAY Gazetesi’ne konuştu. Bencan, OSB’deki eylemlerin ve iş bırakma olaylarının sona ermesi için işçileri tatmin edecek bir ücret politikası belirlenmesi gerektiğine dikkat çekti.
Yeni asgari ücretin uygulanmaya başlaması ile birlikte fabrikaların belirlediği ücretleri düşük bulan yüzlerce işçi OSB’de iş bırakmış, bazı fabrikalar da ise eylemler yapılmaya başlamıştı. Yaşanan bu süreci gazeteye değerlendiren Bencan, şu açıklamalara yer verdi:
İŞÇİLER, CİDDİ EKONOMİK SIKINTILAR YAŞIYOR
* Öncelikle, bu ülkede ciddi bir ekonomik kriz aldı başını gidiyor. Şöyle ki, hayat pahalılığı açıklanan enflasyonun çok çok üstünde. Bunu nerede yaşıyor insanlar? Bakkal da, manav da, markette, pazar da, elektrik, su, doğalgaz faturasında yaşıyor. Özellikle kış aylarının da şiddetli geçmesiyle birlikte, işçiler ciddi ekonomik sıkıntı yaşıyor. Burada ferdi çıkışların bir kazancının olacağını düşünmüyorum.
* Gaziantep ve Türkiye için önemli bir sanayi üssü olan organize sanayi bölgesinde toplu bir yaklaşım sergilenmesi gerekir. Toplu yaklaşım derken, hangi siyasi görüşü desteklerse desteklesin, tüm sendikaların bir araya gelerek, ortak bir yol haritası izlemesi gerekir. Ona göre bir strateji belirlenmesi gerekir. Gaziantep’te OSB’nin durması demek, Türkiye’de ekonomik olarak daha ciddi sıkıntıların yaşanmasına neden olur.
* Onun için geçmiş tecrübelerime bakarak konuşmam gerekirse, tüm sendikaların bir araya gelip ortak bir karar almasını ve üyelerini ona göre yönlendirmesi gerektiğini düşünüyorum. İnsanların alım gücü olmadığı için, yeterli ölçü de beslenemiyorlar. İnsanlar yeterli beslenemediği için bu durum çalışmalarına da yansıyor. Onun için işçilerin ücretlerinde ciddi bir artışın yapılması gerekiyor.
* Benim daha önce ki krizlerde de belirttiğim bir husus var. Öncelikle tüm sivil toplum örgütlerinin bir araya geldiği, Gaziantep Valisi’nin başkanlığında ekonomik yapının toplanması gerekir. Yani burada belediye başkanlarının, işverenlerin, odaların ve yetkili sendikalarını toplayarak çalışanların ekonomik koşullarını iyileştirecek ortak kararlar almanın faydalı olacağını düşünüyorum.
* Yoksa, bu eylemlerin önüne geçmek mümkün değil. Yani şöyle düşünün. Bir bombanın fitili birbirini ateşler gider. Organize sanayi böyle bir yer. Onun için, sayın valimizin bu işe el atması gerekir.
İŞÇİLERE DAYATMA YAPILMASI DOĞRU DEĞİL
Bazı işverenlerin hükümetin yapmış olduğu zamlara ses çıkartmayıp işçi ücretlerinde bir dayatma yaptığını, başkaldıran olursa işten atarım yaklaşımı sergilediğini, bu davranışın ise doğru olmadığını belirten Bencan, sözlerini şöyle sürdürdü:
* Bir malı üretirken, 3 temel girdi maliyeti vardır. Bunlar hammadde, enerji ve işçiliktir. Diğer girdi maliyetleri çok önemli değildir. Tabi ki, işverenlerin de yurt dışı ve yurt içinde rekabet ortamını oluşturmasından daha doğal bir şey yoktur. Ama bu doğallığın içerisinde siz, hükümetin yapmış olduğu zamlara ses çıkartmayıp, işçi ücretlerinde bir dayatma yapıp başkaldıranı işten atarım. Bu ücrete çalışacaksınız diye bir yaklaşıma girmek, hem üretimi etkileyecektir. Hem de çalışan insanları etkileyecektir.
* Onun için sayın valinin bu işe müdahil olması gerektiği düşüncesindeyim. Aslında son günlerde bazı fabrikalar, işçilerini memnun edecek ücretleri verdi. Ama bunu genele yansıtamazsanız, o bölgenin genel ücret politikasına yansıtamazsanız sıkıntı büyür. Onun için kentin valisinin, belediye başkanlarının, büyük sanayicilerinin, sendikaların bir araya gelmesi ve bir yol haritası belirlemesi gerekir.
* Ayrıca, sendikaların burada ciddi bir duruş sergilemesi gerekir. O benim partilim değil. O benim düşüncem de değil diye işçi haklarının siyasi düşüncelerine endekslemeye kalkarlarsa, bu işten bir sonuç çıkmaz.
* Siyasi düşüncelerimizi kaldırıp bir kenara koyacağız. Sendikaların asli görevleri, kurulma amaçları, çalışanların sosyal, ekonomik, demokratik haklarını korumak ve kollamak düşüncesidir. Bu yapıyı, bu düşünce etrafında tüm sendikaların ortak bir koalisyon kurması, ortak bir yaklaşım sergilemelerinin doğru olacağını düşünüyorum.
* Siz, bugün işe yeni başlayan bir işçiye 4 bin, 4 bin 500 TL verirseniz, bu geçinilecek bir ücret değil. Hele hele kışın hiç geçinilecek bir rakam değil. Bu rakam en az 6 bin, 6 bin 500 TL civarında olmalıdır.
* Bu rakamlar olursa, insanlar az da olsa geçinebilir. Ayrıca, bu rakam açlık sınırının altında bir rakamdır. Ama böyle bir rakam, sanayi de çalışan insanları tatmin edebilecek bir rakam olarak değerlendirilebilir.
* Ama bu şöyle algılanmasın. Bu ay bu ücret verilir ve gelecek ay enflasyon aylık 11-12 gelirse, bu rakamın da bir anlamı kalmayacak. Onun için diyorum ki, tüm tarafların bir araya geleceği bir yapıyı oluşturmak ve karşılıklı mutabakatın oluşmasını sağlamak gerek.
* Bu mutabakat sağlanırsa, bunun arkası çok kolay gelir. Bunu şu durum da kimse yapmaz. Kimse kimseyle görüşmez. O nedenle, devletin bu işe el atması gerekir.
* İşte bu nedenle, ekonomik konsey diye kurumsal bir yapı var. Öyle bir konsey olursa bu taraflar bir araya gelir. Bunları bir araya getirecek olan da Gaziantep Valisidir. Bu yapı oluşturulur. Bu yapı içerisinde bir karar alınır. Herkesin oluru ile bir rakam belirlenir. Ve o rakam da organize sanayi bölgesinde uygulanır. Uygulandığı takdirde de ise bu sıkıntılar ortadan kalkar.
* Böylece, hem çalışanların ekonomik sıkıntıları ortadan kalkar, hem de işverenlerin kendi önlerini görebilecekleri ve ona göre yeni strateji geliştirebilecekleri, birbirleri arasındaki rekabet için yön çizilmiş olur diye düşünüyorum.
